جشنواره سیگار برگ نیکاراگوئه: خاطرات و دیدگاه‌هایی از جشنواره پورو سابور در استلی

یک روز در جشنواره پورو سابور نیکاراگوئه؛ نگاهی از نزدیک به قلب تپنده سیگار برگ جهان

نیکاراگوئه امروز بی‌تردید یکی از مهم‌ترین قطب‌های صنعت سیگار برگ در جهان است. کشوری که نامش با تنباکوهای قدرتمند، خاک آتشفشانی و برندهای افسانه‌ای گره خورده و هر سال میزبان رویدادی است که برای علاقه‌مندان این صنعت حکم زیارت دارد: جشنواره بین‌المللی Puro Sabor در شهر استلی.

پورو سابور صرفاً یک نمایشگاه یا رویداد تجاری نیست؛ این جشنواره فرصتی است برای لمس ریشه‌های واقعی سیگار برگ، دیدن پشت‌صحنه تولید، و درک پیوند عمیق میان خاک، فرهنگ و صنعت. در این گزارش، روایت یک روز کامل از این جشنواره را می‌خوانید؛ روزی که میان مزرعه، کارخانه و ضیافت شبانه سپری شد.

آغاز روز در مزرعه؛ مهمان‌نوازی پلاسنسیا و روح نیکاراگوئه

روز دوم جشنواره با آفتاب گرم نیکاراگوئه آغاز شد. برنامه صبحگاهی ما حضور در یک ضیافت روباز در حاشیه مزرعه تنباکو بود؛ میزبانی بر عهده خانواده پلاسنسیا (Plasencia Cigars)، یکی از معتبرترین نام‌ها در کشاورزی و تولید سیگار برگ جهان.

از همان لحظه ورود، فضا حال‌وهوای خاصی داشت. میزبانانی با پوشش سنتی، لبخندهایی صمیمی و یک سیگار برگ ارگانیک پلاسنسیا در دست، مهمانان را به دل مزرعه دعوت می‌کردند. رد کردن چنین دعوتی، آن هم در میان طبیعت و بوی تنباکوی تازه، تقریباً غیرممکن بود.

ناهار به سبک محلی و با محوریت Pig Roast برگزار شد؛ وعده‌ای که بیش از یک غذا، نوعی آیین جمعی محسوب می‌شود. ترکیب عطر غذاهای سنتی با بوی برگ‌های تازه تنباکو، تجربه‌ای حسی خلق می‌کرد که کاملاً با فلسفه جشنواره هم‌خوان بود.

خانواده پلاسنسیا که اکنون نسل‌های پنجم و ششم آن‌ها مدیریت را بر عهده دارند، به‌خاطر تمرکز بر کشاورزی پایدار و تولید تنباکوی ارگانیک شهرت جهانی دارند. سیگار برگی که در این مزرعه دریافت کردیم، نمادی از همین رویکرد بود؛ محصولی که مستقیماً از خاک، بدون واسطه‌های شیمیایی، به دست مصرف‌کننده می‌رسد.

۱۰ مقصد گردشگری برای عاشقان پیپ و سیگار برگ

بازدید از درو استیت؛ جایی که تنباکو با هنر خیابانی پیوند می‌خورد

پیش از ناهار، فرصتی برای بازدید از کارخانه Drew Estate فراهم شد؛ شرکتی که بیش از آنکه یک کارخانه سنتی باشد، یک جریان فرهنگی است. برندهایی مانند Liga Privada، Herrera Estelí، Undercrown و Acid از دل همین مجموعه بیرون آمده‌اند.

فضای کارخانه به‌شدت با آنچه از یک محیط صنعتی انتظار می‌رود متفاوت است. دیوارها پوشیده از گرافیتی و هنر خیابانی‌اند و فضا بیشتر به یک آتلیه هنری شباهت دارد تا خط تولید. هرچند بنیان‌گذار این مجموعه حضور فیزیکی نداشت، اما روح برند در تمام جزئیات قابل لمس بود.

روز با روشن کردن یک Herrera Estelí Lonsdale Deluxe آغاز شد؛ سیگاری با ساختاری ظریف، طعم‌های چوبی و ادویه‌ای کنترل‌شده که نشان می‌دهد درو استیت در کنار چهره جسور خود، به کلاسیک‌ها نیز تسلط کامل دارد.

در جریان بازدید، بخش‌هایی از کارخانه به‌عنوان مناطق محدود معرفی شد؛ جایی که فرآیندهای اختصاصی و رازآلود، به‌ویژه در حوزه سیگارهای معطر، انجام می‌شود. همین سطح از رمزآلودگی، بخشی از جذابیت برند درو استیت را شکل می‌دهد.

استلی؛ شهری خشن اما صادق

پس از ضیافت مزرعه، مسیرمان به سمت کارخانه گروه Scandinavian Tobacco Group (STG) در شهر استلی ادامه یافت. ترافیک شهری فرصتی شد برای تماشای چهره واقعی این شهر.

استلی شاید زیبایی استعماری شهرهایی مانند هاوانا را نداشته باشد، اما روح صنعت در آن جاری است. خیابان‌های خاک‌آلود، ساختمان‌های ساده و بازارهای کوچک، تصویری واقعی از شهری را نشان می‌دهند که موتور محرک صنعت سیگار برگ جهان است. همین شرایط اقلیمی و خاک خاص، برگ‌هایی با بدنه قوی و شخصیت منحصربه‌فرد تولید می‌کند.

کارخانه STG؛ نظم صنعتی و برند CAO

در مجموعه STG، تمرکز اصلی بر برند CAO است؛ برندی که همواره رویکردی غیرسنتی و تجربه‌گرا داشته است. اگرچه برندهای مطرح دیگری نیز در این کارخانه تولید می‌شوند، اما CAO قلب تپنده این خط تولید به‌شمار می‌رود.

بازدید با فضایی متفاوت آغاز شد؛ معرفی گروهی، دریافت کیسه هدایا و سپس ورود به خط تولید. برخلاف انتظار، به‌جای تمرکز صرف بر فرآیندهای فنی، با اجرای رقص‌های محلی و فضایی شاد مواجه شدیم؛ امری که در جشنواره‌های سیگار برگ چندان دور از انتظار نیست.

در خط تولید، شاهد ساخت مدل‌هایی مانند CAO Gold، CAO Brazilia و CAO America بودیم. اگرچه برخی خطوط خاص در آن روز فعال نبودند، اما مشاهده مهارت رولرها و نظم فرآیند تولید، تصویری شفاف از رویکرد صنعتی STG ارائه می‌داد.

نکته قابل توجه این کارخانه، عدم انجام فرآیند تخمیر در محل است. برگ‌ها در کشورهای دیگر تخمیر شده و سپس برای مونتاژ نهایی به استلی منتقل می‌شوند؛ نشانه‌ای از تخصصی شدن زنجیره تأمین در شرکت‌های چندملیتی.

شب سفید؛ اولیوا، پادرون و پایان یک روز خاص

روز با مهمانی White Party در مجموعه زیبای Oliva به پایان رسید؛ فضایی الهام‌گرفته از هاسینداهای سنتی، پر از نور، موسیقی و چهره‌های آشنا در صنعت.

در بدو ورود، مجموعه‌ای از سه سیگار برجسته به مهمانان اهدا شد:

• Oliva Serie V Maduro

• Padrón 1964 Anniversary Series

• CAO Pilón

هرکدام نماینده بخشی از هویت تنباکوی نیکاراگوئه بودند. از قدرت و عمق سری V مادورو، تا ظرافت و ثبات افسانه‌ای پادرون ۱۹۶۴، و در نهایت پیچیدگی سنتی CAO Pilón که یادآور روش‌های کلاسیک تخمیر است.

جمع‌بندی؛ چرا پورو سابور مهم است؟

جشنواره پورو سابور تنها درباره سیگار کشیدن نیست؛ درباره درک انسانیت پشت صنعت است. این رویداد نشان می‌دهد که یک سیگار برگ خوب، نتیجه ده‌ها تصمیم آگاهانه است: از بذر و خاک، تا تخمیر، رولینگ و ترکیب نهایی.

دیدن تفاوت رویکردها – از هنر خیابانی درو استیت، تا نظم صنعتی STG و اصالت خانوادگی پلاسنسیا، اولیوا و پادرون – تصویری کامل از اکوسیستم سیگار برگ نیکاراگوئه ارائه می‌دهد.

پس از چنین تجربه‌ای، دیگر روشن کردن یک سیگار برگ نیکاراگوئه‌ای فقط یک عادت نیست؛ بلکه احترام گذاشتن به داستانی است که در هر پاف روایت می‌شود. داستان خاک، صبر، مهارت و انسان.

برو به : ژورنال تخصصی سیگار برگ کوبایی